Marketing i logistyka
Tytuł
Źródła Finansowania Małych i Średnich Przedsiębiorstw
Podtytuł-
Autorzastrzeźony
Liczba stron126
Nazwa Szkoły WyźszejWyższa Szkoła Humanistyczno Ekonomiczna w Łodzi
Rodzaj pracy licencjacka
Rok oddania 2008
Cena
799 zł, dla studentów 399 zł
Nr zamówienia
ekn-849-ml
Język pracy polski
Zawartość pracy

 




Spis treści

Wstęp…………………………………………………………………………………….2


1. Małe i średnie przedsiębiorstwa……………………………………………………….7
1.1 Definicja i rodzaje małych i średnich przedsiębiorstw……………………..11
1.2 Klasyfikacja MSiP………………………………………………………….13
1.3 Specyfika działalności MSiP……………………………………………….14
1.4 Bariery i ograniczenia w funkcjonowaniu MSiP…………………………...20
2. Struktura finansowania małych i średnich przedsiębiorstw …………………………30
2.1 Kapitały własne…………………………………………………………….34
2.2 Źródła długoterminowego finansowania obcego MSiP……………………43
2.2.1. Kredyty bankowe…………………………………………………………...44
2.2.2. Leasing……………………………………………………………………...48
2.2.3. Franchising…………………………………………………………………55
2.3. Krótkoterminowe finansowanie małych i średnich przedsiębiorstw……….58
3. Metody wyboru źródeł finansowania MSiP………………………………………….80
3.1 Podstawowe kryteria wyboru źródeł finansowania………………………...80
3.2 Wybór źródeł finansowania w działalności rozwojowej…………………...92
3.3 Wybór źródeł finansowania w działalności operacyjnej…………………...96
3.4 Formy instytucjonalnego wspierania MSiP……………………………….103
Zakończenie i wnioski………………………………………………………………...118
Bibliografia……………………………………………………………………………124
Tabele i rysunki……………………………………………………………………….126




WSTĘP.

Przedsiębiorstwo jest produktem historycznym i pojawiło się ono w ży¬ciu gospodarczym dopiero na określonym etapie jego rozwoju. Występuje zgod¬ność poglądów ekonomistów i historyków gospodarczych, że gospodarstwa w okresie niewolnictwa i feudalizmu nie miały cech przedsiębiorstwa .
W okresie niewolnictwa istniały w niektórych krajach (np. w Egipcie i w Rzy¬mie) duże nieraz gospodarstwa niewolnicze. Były one nastawione na zaspoko¬jenie potrzeb właścicieli (patrycjuszów), wytwarzając żywność, odzież, broń i ar¬tykuły luksusowe. Sprzedaż wytworzonych produktów czy usług była czymś wy¬jątkowym. Twierdzi
się , chyba słusznie, że cechą tych gospodarstw, najbardziej przeciwstawną obecnej epoce, jest to, że światu starożytnemu nieznane było pojęcie kosztów. Pierwowzorem współczesnej fabryki był grecki ergasterion.
Cel: prezentacja istniejących źródeł finansowania MSiP.
Metoda: analiza i opis
Hipoteza Robocza: rozwinięta struktura potencjalnych źródeł finansowania, wskazuje, iż polskie małe i średnie przedsiębiorstwa mają wiele możliwości pozyskania różnorodnych funduszy na rozwój.
Problemy badawcze:
 jakie są bariery i ograniczenia w funkcjonowaniu MSiP?;
 jakie są źródła finansowania MSiP?;
 jakie są krajowe i zagraniczne programy pomocowe dla przedsiębiorstw?;
 jak starać się o pomoc unijną?;
 jakie są korzyści materialne dla MSiP wynikające ze źródeł finansowania?.
W okresie feudalizmu, w średniowieczu występowały jednostki gospodarcze, które jednak nie były przedsiębiorstwami. Były to posiadłości wielkich panów wokół zamków. Działalność gospodarcza prowadzona była również w klasztorach (wytwarzanie przedmiotów kultu religijnego, wina i innych napoi, lekarstw). Jednak typowym zakładem pracy w średnio¬wieczu był warsztat rzemieślniczy. Wiele miast w Europie (Paryż, Londyn, Norymberga), w tym w Polsce (Kraków, Gdańsk, Toruń), było poważnymi ośrodkami rzemiosła.
W średniowieczu nieznane też było pojęcie przedsiębiorstwa. Zakład rzemieślniczy prowadził mistrz, który zatrudniał czeladników i uczniów. Przy¬wilej prowadzenia warsztatu rzemieślniczego był osobistym przywilejem mi¬strza, który wygasał z chwilą jego śmierci. Bardzo dużą rolę w życiu rzemiosła odgrywały wówczas cechy, do których przynależność była obowiązkowa. Cechy zajmowały się swego rodzaju koncesjonowaniem zakładania nowych zakładów rzemieślniczych, określały warunki pracy i płacy w zakładach, podejmowały wspólne działania na rzecz miasta,
np. utrzymywanie murów i baszt obron¬nych, i brały czynny udział w obronie miasta przed najazdami wrogów. Ustrój cechowy oznaczał również możliwość wglądu cechów
w życie osobiste mistrzów.
Przedsiębiorstwa powstały wraz z rozwojem stosunków towarowo-pieniężnych. Można powiedzieć, że są one ich produktem. Tworzące się żywioło¬wo przedsiębiorstwa handlowe, bankowe i przemysłowe rozsadziły cechową gospodarkę feudalną, stając się fundamentem gospodarki kapitalistycznej. Rozwój przedsiębiorstw doprowadził na przełomie XVIII i XIX wieku do tzw. rewolucji przemysłowej. E. Lipiński stwierdził, że przedsiębiorstwo to jeden z największych wynalazków ludzkości. Stały się one jak powiedział O. Lange pierwszym w historii rozwoju działalności gospodarczej „ośrodkiem sto¬sowania zasady racjonalnego gospodarowania", w którym „…następuje kwantyfikacja celu i środków, wyrażona w jednolitych jednostkach miary, w jed-nostkach pieniężnych".
Przedsiębiorstwo powstało ze średniowiecznego, ledwo tolerowanego kramu, składu czy sklepu. W tym czasie powstawały też pierwsze spółki han¬dlowe. Protoplastą przedsiębiorstwa przemysłowego była, powstała najpierw w Anglii, manufaktura. Przedsiębiorca gromadził w niej rzemieślników, któ¬rzy z jego surowców, pod jednym dachem, na prostych urządzeniach i za pomocą prostych narzędzi, realizowali procesy produkcyjne w podobny spo¬sób, jak to poprzednio robili w swoich warsztatach rzemieślniczych. History¬cy gospodarczy mówili o różnych typach manufaktur, czego tu nie rozpatru¬jemy. Główne różnice między manufakturą a powstałym później na jej pod¬stawę przedsiębiorstwem przemysłowym można przedstawić następująco :
 w manufakturze w zasadzie nie występował techniczny podział pracy,
a w każdym razie był on słabo rozwinięty, podczas gdy daleko idący podział pracy jest jednym z kanonów organizacji działalności przemysłowej,
 w manufakturze występowało niskie techniczne uzbrojenie pracy, pod¬
czas gdy w procesie przemysłowym uczestniczy dużo maszyn
i urządzeń produkcyjnych,
 w manufakturach, rozwijających się w czasach tzw. pierwotnej akumula¬cji kapitału, występowały najczęściej bardzo trudne warunku pracy, nie¬ raz wręcz nieludzkie, a nieporównanie lepsza sytuacja pod tym wzglę¬dem występuje w przedsiębiorstwach przemysłowych.
W okresie ponad 200 lat rozwoju gospodarki kapitalistycznej rozwinęło
się wiele form, rodzajów i typów przedsiębiorstw. Jednak musimy zwrócić uwagę
na szczególne znaczenie ukształtowania się w drugiej połowie XIX wieku spółek kapitałowych, a szczególnie spółek akcyjnych, które dzięki możliwości skupia¬nia rozproszonych kapitałów umożliwiły powstawanie dużych i bardzo du¬żych przedsiębiorstw. Ich powstanie było istotną innowacją organizacyjno-prawną w życiu gospodarczym, która umożliwiała :
 gromadzenie w przedsiębiorstwach rozproszonych oszczędności, które przy braku formy spółki akcyjnej nie znalazłyby zastosowania produkcyjnego;
 zwiększenie skali działalności gospodarczej podejmowanej przez przedsiębiorstwa;
 zmniejszenie ryzyka gospodarczego ze strony poszczególnych kapitałodawców przez jego rozkładanie na wielu akcjonariuszy;
 rozszerzenie rynku kapitałowego przez giełdowy obrót akcjami;
 tworzenie łańcuchów przedsiębiorstw powiązanych kapitałowo.
Spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ulegały pew¬nym, większym lub mniejszym, modyfikacjom i dynamicznie rozwijają się do dnia dzisiejszego.
W gospodarce nakazowo-rozdzielczej, zaprowadzonej najpierw w ZSSR,
a następnie w szeregu innych krajów, zachowano instytucję przedsiębiorstwa. Było
tu ono jednak przedsiębiorstwem bardziej z nazwy i formy niż z treści. Było bowiem
w ograniczonym stopniu gospodarzem czynników produkcji, które mu przydzielano
w trybie administracyjnym (stąd w nazwie: gospodarka roz¬dzielcza). Zakres samodzielności decyzyjnej przedsiębiorstwa był bardzo ogra¬niczony, a zadania
do realizacji były mu w dużym stopniu wyznaczane z ze¬wnątrz (stąd w nazwie: gospodarka nakazowa). W konsekwencji przedsiębior¬stwo tylko w ograniczonym stopniu mogło być odpowiedzialne za swoje wyniki ekonomiczne oraz w małym stopniu było ośrodkiem przedsiębiorczości.
Należy jeszcze dodać, że w gospodarce nakazowo-rozdzielczej przedsiębiorstwa podejmowały decyzje na podstawie nieprawdziwych parametrów eko¬nomicznych (kosztów, cen i innych). Konsekwencją tego było to, że wykazywana ich efektywność lub nieefektywność w postaci rentowności lub nieren¬towności była w dużym stopniu iluzoryczna. Gospodarka wskutek tego nie oczyszczała się z nieefektywnych przedsiębiorstw, co było źródłem marnotrawstwa. Można powiedzieć, że jedne przedsiębiorstwa żyły kosztem innych.
W okresie transformacji gospodarczej w Polsce związanej między in¬nymi
z komercjalizacją i restrukturyzacją własnościową przedsiębiorstw, w sposób znaczny zaczął się aktywizować sektor własności prywatnej, a zwła¬szcza małe i średnie podmioty gospodarcze. Aktualnie liczbę małych przed¬siębiorstw, tj. jednostek zatrudniających
do 100 osób, szacuje się na około 2.350.000 , a ich udział w liczbie podmiotów gospodarczych wynosi bez mała aż 99%. Przykładowo w przemyśle pracuje w tych jednostkach 52% ogółu zatrudnionych w tej dziedzinie, a ich sprzedaż wynosi 38%.
Ze względu na nabywane umiejętności i doświadczenie menedżerskie w kierowaniu małymi przedsiębiorstwami istotne staje się dla nich zarządzanie strategiczne
i to zarządzanie strategiczne o pewnych specyficznych dla tej grupy właści¬wościach.
Generalnie, małe przedsiębiorstwa posiadają swoje specyficzne ce¬chy i problemy zarządcze, odmienne w wielu przypadkach od cech i zagad¬nień jakimi odznaczają
się jednostki duże. Wiele z nich ma też charakter uniwersalny. Niezależnie jednak
od tego, jedne i drugie wymagają skutecz¬nego zarządzania, którego początkiem jest strategia gospodarcza, determi¬nowana przez określone czynniki, cechy i problemy. Dlatego też skutecz¬ność procesów menedżerskich jest niezadowalająca.
Polskie małe i średnie przedsiębiorstwa mają przed sobą długą drogę doskonalenia zagadnień szeroko rozumianej gospodarki finansowej . Współczesny świat gospodarczy opiera się na kredycie i innych źródłach wewnętrznego finansowania przedsiębiorstw.
Część teoretyczną pracy oparto na dostępnej literaturze przedmiotu m. in.:
A. Skowronek-Mielczarek, „Małe i średnie przedsiębiorstwa”, S. Sudoł, „Przedsiębiorstwo”, L. Szyszko, „Finanse przedsiębiorstwa”, J. Ostaszewski, Cicirko, „Finanse spółki akcyjnej”.
W rozdziale pierwszym przedstawiono specyfikę małych i średnich przedsiębiorstw
oraz bariery finansowe ograniczające ich rozwój.
W rozdziale drugim pokazano potencjale źródła finansowania przedsiębiorstw , które mają zastosowanie w praktyce funkcjonowania MSiP. W tym szczególnie kapitały własne, kapitały obce długoterminowe oraz kapitały obce krótkoterminowe.
Rozdział trzecim poświęcono szczegółowej analizie różnorodnych źródeł finansowania przedsiębiorstw. Przedstawiono w nim także analizę źródeł instytucjonalnego wsparcia małych i średnich przedsiębiorstw, których znaczenie w kontekście wzrastających możliwości wykorzystania unijnych funduszy strukturalnych odgrywa istotną rolę.



<< powrót


 Web Design by PolishSEO.com